Zacznę może tak:
.Wyobraź sobie niepewność grawitacyjną, że nie wiesz gdzie się znajdujesz względem otoczenia. Jak daleko jesteś od stołu! Wyobraź sobie, że nie tylko nie wiesz gdzie jesteś, ale jeszcze dowiadujesz się tego w bolesny sposób, przez siniak nabity o kant. Docierają do Ciebie szmery, słowa i krzyki, ale one Cie niepokoją przerażają i zaskakują to dlatego nie nadążasz za poleceniami.
Termin 'dyspraksja' - w moim odczuciu jest troszeczkę nadużywany w polskiej rzeczywistości. Myślę, że to brak odpowiednich testów, czyli narzędzi w rękach różnych terapeutów. Bo w sumie, kto ma orzekać dyspraksję?!
-psycholog?
-lekarz?
-fizjoterapeuta?
-logopeda?
-terapeuta zajęciowy?
Idealna sytuacja to taka gdzie wszyscy specjaliści będą zaangażowani w postawienie diagnozy.I mamy coś takiego, że jak dziecko czegoś motorycznie nie potrafi zrobić to, znaczy że jest dyspraktykiem. A taki prawdziwy dyspraktyk błądzi we własnym domu!!!
Mam taki prywatny test na dyspraksję, ale to tylko tak dla przykładu.
W korytarzu są 4 pary drzwi. Mój gabinet jest zaraz na lewo. Dyspraktyk, mimo że chodzi na zajęcia już 1 rok, za każdym razem nie wie, które to drzwi i się kręci w kółko.
W nawiązaniu do 'mojego testu' wypowiedz dorosłego, dyspraktyka może wyglądać tak:
.Za każdym razem, gdy mam wykroczyć poza obszar, który jakoś zakodował się w moim umyśle ogarnia mnie lęk. Wiem dobrze, że nie zdołam zapamiętać drogi do danego miejsca ani znaleźć drogi powrotnej. O używaniu mapy nie ma mowy.
Wojciech Kozłowski
Dyspraksja to szczególna trudność w uczeniu się, związana z rozwojem mózgu, która wpływa na podstawowe zdolności do planowania sekwencji ruchu i wszelkich działań. Zaburzenie to jest często wiąże się z problemami percepcji, języka i myśli. Wpływy dyspraksji na zdolności funkcjonowania w codziennym środowisku, jak również w procesie uczenia mogą się zmieniać w zależności od stopnia trudności zadań. 
Dyspraksja jest zwykle postrzegana jako ograniczenie lub niedorozwój organizacji/ koordynacji ruchu. Związane z nim mogą być problemy z wypowiadaniem się, percepcją lub myśleniem. Inne nazwy objawów dyspraksyjnych, to Syndrom Niezdarnego Dziecka (Clumsy Child Syndrome), Rozwojowe Zaburzenie Koordynacji (Developmental Co-ordination Disorder (DCD); Minimalna Dysfunkcja Mózgowa (Minimal Brain Dysfunction), Trudności w uczeniu się motoryki (Motor learning Difficulty) oraz Dysfunkcja Percepcyjno-motoryczna (Pereceptuo-motor Dysfunction).
